Return Within

Lieve vrouw,

Ik ben Sanne.

Er was een periode in mijn leven waarin ik me diep afgesneden voelde van mezelf. Alsof het licht in mij was gedoofd. Ik voelde weinig, mijn lichaam voelde ver weg en verbinden met anderen gebeurde vooral vanuit angst en pijn. Mijn systeem had jarenlang geprobeerd me te beschermen, maar ergens onderweg was ik het gevoel van veiligheid, liefde en verbinding kwijtgeraakt.

Mijn gezondheid weerspiegelde die innerlijke staat. Ik kreeg te maken met tumoren, verloor het gehoor aan mijn linkeroor, belandde in een zware depressie en ontwikkelde een eetstoornis. Er waren momenten waarop ik niet meer wilde leven. Ik leefde in strijd met mezelf, met mijn lichaam en met het bestaan.

Langzaam begon er iets te verschuiven toen ik besefte dat mijn lichaam niet tegen mij werkte, maar vóór mij. Dat mijn pijn niet weg hoefde, maar gehoord wilde worden. Dat inzicht opende een deur.

De jaren daarna stonden in het teken van zelfontwikkeling, spirituele bewustwording en innerlijk werk. Dat heeft mij diep gediend. Ik leerde voelen, naar binnen keren, oude patronen herkennen en mijn hart stap voor stap weer openen. Ik maakte opnieuw contact met mijn lichaam en met het leven om me heen.

Maar ergens onderweg merkte ik ook iets anders.

De zoektocht naar heling en groei veranderde ongemerkt in een eindeloze beweging, alsof er altijd nog iets opgelost moest worden voordat ik echt kon ontspannen. Alsof ik pas goed genoeg was wanneer ik genoeg had geheeld, doorbroken of begrepen. Het verlangen naar een vrij en vervuld leven werd soms een persoonlijke prestatie, iets wat ik zelf moest creëren door steeds beter mijn best te doen. Pas dan was ik meer in contact met mijn “hogere zelf” en kon ik mijn droomleven realiseren.

En juist daar raakte ik opnieuw verwijderd van wat ik eigenlijk zocht: rust, liefde, verbinding en acceptatie.

Wat begon te verschuiven, was niet dat ik nóg meer ging doen, maar dat ik langzaam mocht stoppen met zoeken. Dat ik begon te ervaren dat liefde niet iets is wat je bereikt, maar iets wat er al is. Dat er iets groters draagt: het Leven zelf, God, onvoorwaardelijke Liefde, hoe je het ook wilt noemen, en dat ik daar niet buiten sta.

Die ervaring bracht een andere vorm van thuiskomen. Niet door mezelf te verbeteren, maar door te mogen zijn. Door te voelen dat ik, precies zoals ik ben, al gedragen en geliefd ben.

Dit is een pad dat voor mij nog steeds nieuw is. Steeds vaker mag ik voelen dat ik mag stoppen met mezelf proberen te helen, omdat ik al heel ben.

Tegelijk blijft het voor mij waardevol om bewust te leven, te voelen en in contact te zijn met mijn lichaam. Niet omdat het moet om ergens te komen, maar omdat het een manier is om aanwezig te zijn in het leven.

Wat ik nu bied, komt voort uit die plek.

Geen pad naar een betere versie van jezelf, maar een ruimte waarin je niets hoeft te worden. Een plek van aanwezigheid, vertraging en zachtheid, waarin je mag ervaren dat je niet alleen bent en dat je niets hoeft te fixen om welkom te zijn.

Return Within is daarmee veranderd van een plek van zelfontwikkeling naar een uitnodiging om te landen in wat er al is: in jezelf, in het leven en in verbinding met elkaar.

Met liefde, Sanne